Nauka o chorobach
obozy narciarskie Nauka o chorobach, ich rozpoznawaniu i leczeniu rozwijała się powoli nieomal od zarania dziejów ludzkości. Początkowo opierała się jedynie na obserwacji objawów chorobowych oraz związków między stosowanym leczeniem a przebiegiem choroby. Był to okres medycyny empirycznej. Dopiero w XVIII wieku rozpoczął się okres, w którym w medycynie zastosowano teoretyczne przesłanki naukowe. Zaczęto badać przyczyny chorób (etiologia), mechanizmy procesów chorobowych (patogeneza), zmiany anatomiczne i czynnościowe spowodowane chorobą (patomor-fologia i patofizjologia) oraz mechanizmy działania leków (farmakodyna-mika). Medycyna odbyła długą drogę od znachorstwa do nauki. Postęp w tej dziedzinie nie zawsze następował jednakowo równomiernie. Istniały bowiem okresy intensywnego rozwoju medycyny oraz okresy stagnacji, w których przez kilkaset lat nie zachodziły żadne zmiany. Książka medyczna wydana np. w XV w. była oparta na poglądach panujących niezmiennie od tysiąca lat i pozostawała aktualna przez następne dwa stulecia. Dopiero ostatnie dwieście lat naszej cywilizacji przyniosło dynamiczny rozwój nauki i ogromny postęp. Obecnie żyjemy w okresie, w którym każde dziesięciolecie stanowi niemal przełom w poglądach, a ogromna liczba badań naukowych zmusza do stałego aktualizowania naszej wiedzy i unowocześniania postępowania. Podręcznik wydany przed 20 laty jest obecnie przestarzały, a książka pisana dziś może stać się nieużyteczna za lat kilkanaście. Ta sytuacja zmusza do stałego uzupełniania wiadomości zawodowych, nie tylko w szkole, ale i po jej ukończeniu. Piece co
